نهان خانه ی دل

نه حوصله ی درس خوندن دارم نه نمد دوختن نه کتاب خوندن هیچی،هیچی،هیچی اعلام داشتم که عروسی نمیرم و فکر کنم قبول کردن مامان جان،چون هرچه خواهش و مثال و دلیل کردن و فرمودن من حرف خودمو زدم امروز ی سر میرم وسایلا رو میدم حانیه امیدوارم اخلاق داغونم پاچه این بنده خدا رو نگیره بعد باید بریم مهران من زیاد وسیله نمیخام عوضش کتاب زیاد میخام بعدم که باید برم بگردم ببینم کتونی باب میلمو پیدا میکنم یا نه شاید یه دوش گرفتن حالمو جا بیاره . . . ابر بی بار بهارم روز و شب با نسیم افتاده کارم روز و شب لحظه هارا ا...

در بیحالی کامل به سر میبرم حق من نیست اینهمه سرخوردگی که نباید به رویم بیاورم خسته شدهام از ای کاش ها کاش میشد حرفی از ای کاش میشد هم نبود... دنیا تیره است،من عینک رنگی نهاده ام که آن را رنگی ببینم آقای فروشنده؟عینکتان تقلبیست؟ گاهی سیاهی دنیارا بی رحمانه در چشمانم فرو میکند... یک اصلش را بدهید لطفا...