عرفه

+بابا،امسال دعای عرفه کجا میریم؟
+جامعه الحسین باباجون،حاج آقا مدنی اونجا میرن امسال...
+نمیریم گلزار؟خیلی وقته نرفتم...
+حالا ببینم چی میشه
سر ماشین که کج میشه سمت خیابون سعدی ناخودآگاه این شعر رو زمزمه میکنی؛
#دراینکولهپشتیغمآوردهام
#شهیدانکجایید؟؟؟؟کمآوردهام
...
جلو در جامعه الحسین بابا وامیسته اطلاعیه رو بخونه
+عه،مثل اینکه شهید گمنام هم آوردن
+مطمئنین باباجون؟چیزی اعلام نکردن عاخه...
+نمیدونم بابا حالا بریم ببینیم چه خبره...
توی جامعه الحسین،اون تک تابوت سه رنگ و تویی که میری دقیقا روبه روش میشینی و اشکه که چشمات رو تار کرده
و تابوتی که روی شونه ها بلند میشه و تویی که ناخودآگاه بلند میشی
و تابوتی که پیش میاد و دل تو که ناخودآگاه پیش میره
و تابوتی که جلوی پات زمین گذاشته میشه و تویی که ناخودآگاه با زانو رو زمین می نشینی...
ناخودآگاه های امروز قد یک سال حرف نگفته دارند...
.
.
.
خدایا چطور نا امید شوم درحالی که امید و آرزوی منی؟،یا چگونه خوار شوم در حالی که بر تو تکیه زدم؟،چگونه نیاز آورم درحالی که تویی که بی نیازم کردی؟،نیست معبودی به جز تو...ای که بر رحمانیت خود استواری(فرازی از دعای حضرت امام حسین علیه السلام در روز عرفه)
#دعای_عرفه
#شهید_گمنام
#جامعه_الحسین
#اشک
#عشق
#آرامش
#بغض
#تنهایی
#امام_حسین

نهان خانه ی دل...