آسفالت

اهم اهم

یک دو سه...سلااااام

من یک آدمِ آسفالت شده از دبیرستان فرهنگ عستم

عای عم خستههههه،عای عم لهِ له...

امروز اینقدره دویدم تمام پر و پاچم گرفته دیگ نمیتونم راه برم عصن

اینقده خستهم که از خستگی خوابم نمیبره

دیگ امروز رسما چهل تیکه شده بودم

دیوارارو مرتب کن،اجتماعات رو مرتب کن،ایستگاه هماهنگ کن،بحث کن که خانووووم من با این صدای خفن عین خروسم نمیتونم سخنرانی کنم

حالا کار نمیکردم که فقط هماهنگ میکردم،به قول بکس،سازماندهی

از ساعت هشت تا نه یه کله فک زدم تا خانوم علیزاده راضی شد با سخنران هماهنگ کنه بیاد جای من

ساعت ده و نیم سخنران توی مدرسه بود

اصن من عاشق ارتباطات گسترده ی خانوم علی زادهم

انقدر بچه ها بدشون اومده بود از سخنران خانومه که فقط نگهشون داشتیم نزننش

رابعه رف زد رو شونهش گفت خانوم،یه ذره اطلاعاتتو تازه کن،دوست من هزار بار از شما بهتر حرف میزنه

حالا هرچی من اون پشت چک و پر میزنم این دختره عین خیالش نیست

ولی آقاهه روحانیه باحال بود،بچه بود بنده خدا

مداحامونم بچه های خودمون بودن

ماشاالله،چه صدایی دارن...انقدرم بچه های خوبین...

چقد امروز با بچه ها خندیدیم

طی عرش گرایی های امروزم(منظورم بالا رفتن از نردبونه) یک فقره سقوط آزاد داشتم که به روم نیاوردم

نابودم اصلاااا

امام حسین جان،خیلی ممنونم

مرسی که بهم لیاقت دادی واسه اقامه ی عزات بدوئم

نهان خانه ی دل...