امروز پنجشنبه نوزده شهریور

پنج صبح راه افتادیم دوارده و نیم رسیدیم

نزدیک هفت ساعت

ینی فاجعه بود مسیر

و بر بلندای این فاجعه

یعنی آسمان

طنازی ابرهای سفید خیره کننده بود

دقیقا از کرج که گذشتیم آسمون اینطوری بود تا خود رشت

و من انقد عکسای قشنگ گرفتم که نمیدونم کدوم رو بذارم اینستا

کتابامو گرفتم

و توی این یازده سال که کتاب درسی داشتم عیچوقت به اندازه امسال خوشحال و هیجان زده نبودم

اینقدر کار دارم ک نمیدونم کدوم رو انجام بدم

اووووف

ولی خوشحالم مه برگشتم به جزیره ی آرامش خودم❤

نهان خانه ی دل...