نهان خانه ی دل

خوشحالی اخر هفته م خوب بود زیاد بود اما نه اونقد که بهم انرزی بده برای چشت سر گذاشتن این هفته یه جورایی انگار یه غم سنگین و طاقت فرسایی باهامه که هرچقد تلاش میکنم هیچ رقمه سبک نمیشه بچه فرزانگانی هایی که تصادف کردن و مردن خیلی دلمو سوزوند سفرای فرزانگان چر از تجربه و حال خوبه ، نباید با این مهر ننگ از حال و هواش بیفته بگذریم فردا اقتصاد دارم تابستون رو نمبگم عالی ولی خوب گذروندم خیلی از ...

نمیدونم چی شد امروز صبح که مامان اینا رسیدن باهاش همراه شدم تا مطب دکتر،مجتمع پزشکی نور،برای چشمشو باز هم نمیدونم چی شد که باز هم باهاش همراه شدم تا اون سر دنیا برای دکتر زنانبا اینکه اینبار تنها هم نبودزن دایی(بچه ها من به زن دایی فرشیدم ینی دایی کوچیکم زن دایی نمیگم پس بدونید منظورم از زن دایی،زن دایی الهه،زنِ دایی فرشاده) هم باهاش بودولی توی این ترافیک تنفر زا باهاشون رفتمدلیل خیلی از رفتارامو نمیدونم.اغلب غیر ارادیناغلب اینقدر کار دارماینقدر برنامه دارمکه گنگمسردرگممو بسیار مضطربناخونی برام ...

پنج صبح راه افتادیم دوارده و نیم رسیدیم نزدیک هفت ساعت ینی فاجعه بود مسیر و بر بلندای این فاجعهxa0 یعنی آسمان طنازی ابرهای سفید خیره کننده بود دقیقا از کرج که گذشتیم آسمون اینطوری بود تا خود رشت و من انقد عکسای قشنگ گرفتم که نمیدونم کدوم رو بذارم اینستا کتابامو گرفتم و توی این یازده سال که کتاب درسی داشتم عیچوقت به اندازه امسال خوشحال و هیجان زده نبودم اینقدر کار دارم ک نمیدونم کدوم رو انجام بدم اووووف ولی خوشحالم مه برگشتم به جزیره ی آرامش خودم❤...